Eerdere voorstellingen van Spaanse Peper
Reprise La Musica Twee (2011)
Wegens grote belangstelling een reprise in de voormalige Pershal van De Gelderlander te Nijmegen. Er vindt een ontmoeting plaats tussen twee ex-geliefden, een ontmoeting die moet zorgen voor afsluiting van het verleden, maar volledige verwarring in het heden tot stand brengt. Beiden zoeken naar die eerste momenten, die weergaloos zijn. Ze ontdekken dat ze niet met en niet zonder elkaar kunnen. Het onvermijdelijke afscheid wacht op hen. Is er dan niets zo definitief afgelopen als dit?
Spelers: Erik Bok, Marianne Hermans
Regie: Cindy Paans, Tekst: Marguerite duras, Regie-assistentie: Brian den Hartog, Muziek: Olaf Hollmann, Theatervormgeving: Liesje van den Berk, Licht en techniek: Jan van den Hatert, Productieleiding: Aren Geerling, Productie-assistenite: Brian den Hartog , Grafische vormgeving: Marga van den Heuvel
La Musica Twee (2010)
Een intens liefdesverhaal op een verlaten Waalstrand met uitzicht op de stad Nijmegen. Er vindt een ontmoeting plaats tussen twee ex-geliefden, een ontmoeting die moet zorgen voor afsluiting van het verleden, maar volledige verwarring in het heden tot stand brengt. Beiden zoeken naar die eerste momenten, die weergaloos zijn. Ze ontdekken dat ze niet met en niet zonder elkaar kunnen. Het onvermijdelijke afscheid wacht op hen. Is er dan niets zo definitief afgelopen als dit?
Spelers: Erik Bok, Marianne Hermans
Regie: Cindy Paans, Tekst: Marguerite duras, Regie-assistentie: Brian den Hartog, Muziek: Olaf Hollmann, Theatervormgeving: Liesje van den Berk, Licht en techniek: Jan van den Hatert, Productieleiding: Aren Geerling, Productie-assistenite: Brian den Hartog , Grafische vormgeving: Marga van den Heuvel
Het huis van Bernarda Alba (2009)
Een theatervoorstelling in een oude schuur bij Huize Doornik tussen Lent en Bemmel.
Welkom. In het huis van Bernarda Alba. Een moeder, haar moeder, 5 dochters en een meid. Bernarda Alba heeft zojuist haar man vader begraven en beslist: 'acht jaar lang zullen de ramen en deuren dichtgemetseld blijven'. Rouw is aangekondigd, maar opgelegde rouw is vragen om onbeheersbaarheid.
Spelers: Marianne Hermans, Lucie Vorwerk, Annemiek v.Dongen, Eva Timmermans, Judith Wijnen, Antoinette Thoonen, Charlotte Heesbeen, Mariët Witteveen, Yvonne Persoon
Regie: Yvonne Persoon, Tekst: Federico Garcia Lorca, Choreografie: Eva van den Boom, Licht: Jan van den Hatert, Kleding: Bernadette Heerkens, Grafische vormgeving: Marga van den Heuvel
Sweet Sugar Lalabee (2005)
Een bitterzoet sprankelende montagevoorstelling waarbij geluid, beeld en spel elkaar in rap tempo afwisselen.
Een voorstelling over de zoektocht naar identiteit, contact en betekenis in de vervreemdende wereld van nu.
Na vele jaren relatie zijn Antoine en Helma elkaar kwijtgeraakt. Gewapend met zonnebank, Ab Muscletrainer en een kopje koffie gaan zij naar elkaar op zoek. Wie zijn ze nog? Wat kunnen ze nog samen? Is dit praten? Is dit een kus? Wie blaast wie op? En kunnen ze niet beter stoppen voordat hier iemand uit elkaar spat?
Spelers: Peter Hendriks, Marianne Hermans
Regie: Cindy Paans, Beeldontwerp: Marga van den Heuvel, Geluidsbewerking: Jeroen Bouwhuis, Licht: Mareye Dupont
Ich hab ein Fisch gefangen (2001)
Een solo voorstelling in een voormalig naaiatelier in de wijk Bottendaal te Nijmegen. De titel is een verwijzing naar de openingstekst uit de eerste film van de Sisi-triologie; Een mierzoet kostuumdrama; (de bekende kitsch) een overvloed aan hoepeljurken, kroonluchters, gemzen en edelweiss, veel uitbundige massascènes suikerspinzoete glimlachjes van Sisi, Franz Jozef en de oogverblindende Agfacolor.....
'Ich hab ein fisch gefangen' toont op lichtvoetige, humoristische en ontroerende wijze een vrouw die aan het stoeien is met haar Sisi gevoel oftewel haar verlangen, naar het verlangen om de prins op het witte paard.
De locatie is een oude gestripte kale ruimte in het hart van de wijk Bottendaal (Nijmegen) . Dit was vroeger een naaiatelier en daarna werd het gebruikt als drukkerij.
Spel: Marianne Hermans
Regie: Cindy Paans, Licht en techniek: Ronald Baksteen, Beeldontwerp: Marga van den Heuvel, Kostuum: Ruud Nelissen, Video: Albert-Jan van Rees, Muziekbewerking: Bas van Duren, Toneelbeeld: Erik Langendoen
Er waren eens ... (1999)
Een theatraal liefdesgedicht. Een rivierlandschap in het Ooyse Schependom is de locatie. Het project is een samenwerking met het Armada festival in Nijmegen.
Regie: Sjanet van Breda & Marianne Hermans
De overkant (1998)
Beeldende voorstelling gerealiseerd aan de Waalkade bij Lent, waarbij de historie van de speellocatie een belangrijke rol speelde. Drie personen verloren in het landschap zijn op zoek. Een ontmoeting is onvermijdelijk.
Spelers: Sjanet van Breda, Pieter van Dijk, Marianne Hermans.
Spelbegeleiding en coaching: Larry Underwood (Hollandia) & Liz v.d. Kley, Licht: Larry Underwood, Muziek: Niek Ederling
Zeven sessies vuur vooraf aan de as (1997)
Collagevoorstelling gespeeld op een historische zolder uit de 15e eeuw in de benedenstad van Nijmegen – over het schemergebied waarin twee vrouwen terechtkomen na de dood van hun geliefde.
Spelers: Marianne Hermans, Sjanet van Breda
Regie: Inge van Run, Toneelbeeld: Francisca Barten, Grafisch ontwerp: Framboa
Rivieren zilveren vissen wolken (1996)
Monoloog gespeeld door twee vrouwen. Het uitgangspunt is het verlangen om het isolement te doorbreken. Van hieruit gaat ze op reis. Ze wordt geconfronteerd met de botsingen tussen verstilling en beweging, verstening en verlangen, gekleurde herinneringen. Het hoofd is de speelplaats van de gedachten.
Spelers: Sjanet van Breda, Marianne Hermans
Regie: Inge van Run, Tekst: Nelleke Noordervliet, Toneelbeeld: Francisca Barten, Lichtontwerp: Magré Datema, Grafisch ontwerp: Framboa
